2020'den beri · Sağlık sayfalarını veteriner hekim kontrol ediyor

Yabani türlerden süs ırklarına kadar güvercinleri ve kumruları anlatıyoruz.

Güvercin Türleri · 12 dk okuma

Taklacı güvercinler: tipleri, tarihi ve başlıca ırkları

Yazar: Dan Richardson · İlk yayın:

Taklacı güvercinler (İngilizcede tumbler), kaya güvercininden gelen ve uçarken geriye doğru takla atacak şekilde seçilerek yetiştirilmiş evcil güvercinlerdir. Bugün bu ad büyük bir ırk ailesini kapsar. Bazıları havada hâlâ takla atar ya da yuvarlanır, bazıları yükseklik ve dayanıklılık için uçurulur, bazıları da baş ve gagalarına göre değerlendirilen ve neredeyse hiç takla atmayan sergi kuşlarıdır.

Bu rehber, ailenin nasıl bölündüğünü, nereden geldiğini ve ırk standartlarının onu nasıl grupladığını anlatıyor; tek tek ırklar için hazırladığımız rehberlere de bağlantı veriyor. Taklanın ardındaki genetik ve beyin bilimi için taklacı güvercinler neden takla atar yazımıza bakabilirsiniz.

Yuvarlak başlı, minik gagalı ve inci gözlü kırmızı English Short-Faced Tumbler güvercini sergi kafesinde dik duruyor
Ocak 2026 NPA ulusal sergisinde kırmızı bir English Short-Faced Tumbler. Fotoğraf: JohnVerburg (opens in new tab), CC0 (opens in new tab), Wikimedia Commons. Yeniden boyutlandırıldı; kırpılmadı.

Bir bakışta taklacı güvercinler

BilgiTaklacı güvercinler
Türevcil kaya güvercini (Columba livia)
Belirleyici özellikuçarken geriye takla, seçici üretimle sabitlenmiş
Ana tipleruçan taklacılar ve rollerlar, yer (salon) taklacıları, yüksek uçanlar ve tipplerlar, sergi taklacıları
Avrupa listesiTaklacılar ve Yüksek Uçanlar grubunda 261 ırk (EE listesi, 2018 revizyonu)
Amerikan standardıTaklacılar, Rollerlar ve Yüksek Uçanlar grubunda 88 ırk (NPA Book of Standards)
En eski kayıt1600’den önce tarif edilmiş bir Hint yer taklacısı
Boyutçoğu küçük; Darwin kısa yüzlü taklacıları 179 ile 198 g arasında tartmış
Refah sorunuçarpmalardan doğan yaralanmalar ve artık uçamayan ırklar

Grup toplamları ırk listelerinin kendisinden alındı ve tarafımızdan sayıldı. 1600 öncesi kayıt ve ağırlıklar, Charles Darwin’in evcil hayvanlar üzerine 1868 tarihli kitabından.

Bir güvercini taklacı yapan nedir?

John Moore’un 1735 tarihli Columbarium adlı kitabı, süs güvercinleri üzerine yazılmış ilk İngilizce kitaplardan biridir ve taklacıya Latince Columba revolvens adını verir. Moore, kuşun havada kendini geriye attığını, tıpkı geriye salto yapan bir akrobat gibi olduğunu yazar. Onun taklacısı çok küçük bir güvercindi: kısa gövdeli, dolgun göğüslü, ince boyunlu, ince gagalı ve inci gözlü.

Darwin, The Variation of Animals and Plants under Domestication (1868) adlı kitabında grubu tanımlarken aynı özellikleri kullandı. Ona göre taklacılar uçarken geriye takla atar, gövdeleri genellikle küçük, gagaları da genellikle kısadır, hatta bazen çok kısadır. Onları dört alt ırka ayırdı: İran taklacıları, Lotan ya da Hint yer taklacısı, sıradan taklacı ve kısa yüzlü taklacı. Yan yana dizildiğinde örnekleri, yabani kaya güvercininden kısa yüzlü kuşlara, farklı ülkelerin güvercinlik güvercinleri arasındaki farklardan büyük olmayan adımlarla uzanıyordu.

Kümes zemininde duran, yuvarlak başlı ve çok kısa gagalı küçük koyu renkli bir güvercinin eski gravürü
Darwin’in 1868 tarihli kitabındaki 23. şekil, “Short-faced English Tumbler”. Çizim: şekil 23 (opens in new tab) Charles Darwin, The Variation of Animals and Plants under Domestication (1868), kamu malı (opens in new tab), Wikimedia Commons. Yeniden boyutlandırıldı; kırpılmadı.

Taklacıların ana tipleri

Kulüpler ve standartlar farklı adlar kullanır, ama taklacı ırklarının çoğu aşağıdaki gruplardan birine girer. Bazıları iki gruba birden girer, çünkü uçan bir ırkın sergi hattı da olabilir.

Uçan taklacılar ve rollerlar

Uçan taklacılar sürüyle birlikte uçar, arada bir takla atıp uçmaya devam eder. Art arda çok sayıda takla atan kuşlara roller denir. En bilineni Birmingham Roller‘dır: hızla dönerek alçalan, sonra sürüsüne katılan küçük bir İngiliz uçuş güvercini. Oriental Roller‘ın ABD’de hem sergi hem de uçuş standardı vardır.

Sergi kafesinde dağınık beyaz benekli, açık renk gagalı koyu kırmızı Birmingham Roller güvercini
Ocak 2026 NPA ulusal sergisinde kırmızı bronz bir Birmingham Roller. Fotoğraf: JohnVerburg (opens in new tab), CC0 (opens in new tab), Wikimedia Commons. Yeniden boyutlandırıldı; kırpılmadı.

Darwin bu davranışla ilgili bir yetiştiricinin anlattıklarını aktarır. Bay Brent 1861’de, hava taklacılarının dakikada 20 ile 30 takla attığını, kırmızı bir erkekte bir keresinde dakikada 40 takla saydığını yazmıştı. Bazı kuşları tek taklalardan, onları yere kadar indiren kesintisiz bir yuvarlanmaya geçiyordu. Bunlardan biri öldü, bir diğerinin bacağı kırıldı.

Yer ya da salon taklacıları

En uçta yerde takla atan kuşlar bulunur. Darwin, hafifçe sallanıp yere bırakıldığında hemen takla atmaya başlayan ve biri onu kaldırana kadar devam eden Hindistan’ın Lotan’ını anlatır. Kalmi Lotan adlı bir alt çeşit, boynuna bir çubukla dokunulunca yuvarlanmaya başlıyordu. Bugünkü Parlor Roller hiç uçamaz. Havalanmaya çalıştığında yerde geriye doğru yuvarlanır.

Yüksek uçanlar ve tipplerlar

Moore’un uçan taklacıları aynı zamanda yüksek uçan kuşlardı. Büyük bir mendille üstleri örtülebilecek kadar sık uçan, serçeden büyük görünmeyecek kadar yükselen ve havada iki ile beş saat kalan on ikişer kuşluk sürüleri anlatır. Dokuz saat uçan kuşlardan söz edildiğini de duymuştu. En iyileri, diye ekler, o yükseklikte nadiren takla atardı; taklayı yükselirken ve inerken atarlardı.

Sonradan birkaç ırk, taklasından çok bu dayanıklılık için seçildi. Tippler güvercinleri kendi kümeslerinin üzerinde sürü hâlinde uçurulur ve süreleri tutulur. Cumulet tamamen beyaz bir yüksek uçan güvercindir; Danzig Highflyer de Avrupa listesindeki çok sayıdaki yüksek uçan ırktan biridir.

Sergi kafesinde yandan görünen siyah kuyruklu beyaz Danzig Highflyer güvercini
Ocak 2026 NPA ulusal sergisinde kuyruğu renkli bir Danzig Highflyer. Fotoğraf: JohnVerburg (opens in new tab), CC0 (opens in new tab), Wikimedia Commons. Yeniden boyutlandırıldı; kırpılmadı.

Sergi taklacıları

Kısa yüzlü taklacılar sergi kafesinde minicik gagaları ve yuvarlak başlarıyla değerlendirilir. Darwin onlara en küçük güvercin türü der ve başın, içine bir arpa tanesi saplanmış bir kiraz gibi görünmesi gerektiğini söyleyen yetiştiricileri aktarır. Islah edilmiş kısa yüzlü taklacıların takla atma yeteneğini neredeyse yitirdiğini de not eder. English Short-Faced Tumbler için bugünkü Amerikan standardı olabildiğince küçük, sergide en fazla 7,5 inç (19 cm) boyunda, çok kısa ve ince gagalı bir kuş ister. Almond, mottle, agate, kite ve düz renk çeşitlerinde baş ve gaga birlikte 100 puanın 40’ını oluşturur. Avrupa listesinde başka birçok kısa yüzlü ırk da vardır; Macaristan’dan Budapest Shortbeak, Almanya’dan Berlin Short-Faced Tumbler ve Avusturya’dan Viennese Short-Faced Tumbler bunlardan bazılarıdır.

Bazı sergi ırkları uçuş hatlarından çıktı. West of England Tumbler, Bristol çevresinde yüksek uçan bir taklacı olarak yetiştirildi ve bugün daha çok sergi için beslenir. Avrupa listesi, daha çok desenleri ya da başka özellikleriyle bilinen birkaç ırkı da bu aileye koyar: English Magpie, Helmet, Nun ve Mookee.

Türk taklacısı

Takla, Türkiye’nin taklacı güvercinidir. Amerikan NPA standardı bu ırkı Turkish Takla adıyla tanımlar; adın Türkçedeki “takla” sözcüğünden geldiğini, Türk şehirlerinin kendi tiplerini geliştirdiğini ve en sevilen uçucuların Urfa ve Mardin kuşları olduğunu belirtir. Bölgesel yarışmalarda en dikkatle bakılan şey, kuşların çok alçak yükseklikteki performansıdır. Bu alçak uçuşlarda kanat çırparak şaklatırlar; bu yüzden standart, hakemlerden aşınmış ya da kırık uçuş tüyleri için asla puan kırmamalarını ister. Avrupa listesinde Türk ülke kodlu üç ırk daha vardır: Bursa Tumbler, Cakal Roller ve Anatolian Ringbeater.

Sergi kafesinde beyaz gövdeli, başı ve boynu kahverengimsi, ayakları tüylü Türk taklacısı
Ocak 2026 NPA ulusal sergisinde bir Türk taklacısı (Turkish Takla). Fotoğraf: JohnVerburg (opens in new tab), CC0 (opens in new tab), Wikimedia Commons. Yeniden boyutlandırıldı; kırpılmadı.

Irk standartları taklacıları nasıl gruplar?

Entente Européenne’in (EE) tuttuğu Avrupa süs güvercini ırk listesi, taklacıları, yüksek uçanları, rollerları ve ringbeater‘ları tek bir grupta toplar. 2018 revizyonunda bu grupta 261 numaralı ırk vardı; bu, listedeki 559 ırkın neredeyse yarısıdır. Başka hiçbir grup buna yaklaşmaz.

EE listesinde her grupta kaç ırk var?

Avrupa listesinde (2018 revizyonu) her gruptaki numaralı ırklar, toplam 559.

Taklacılar ve yüksek uçanlar261 ırk
Renk güvercinleri85 ırk
Kullanım güvercinleri (0000 grubu)70 ırk
Kursaklılar (pouter ve cropper)56 ırk
Owl (baykuş) güvercinleri31 ırk
Siğilli güvercinler20 ırk
Trompetçiler15 ırk
Tüy yapılı güvercinler12 ırk
Tavuk tipi kullanım güvercinleri (0200 grubu)9 ırk
Kaynak: EE-List of the breeds of fancy pigeons (ELFP), 01-10-2018 revizyonu, Entente Européenne. Sayım Pigeonpedia’ya aittir; listede boş bırakılan numaralar sayılmadı.

Bu ırkların çoğu Orta ve Doğu Avrupa’dan gelir. Her ırk için verilen ülke koduna göre Almanya’nın 41, Polonya ve Romanya’nın 27’şer, Macaristan’ın 25, Bulgaristan’ın 24 ırkı vardır. Büyük Britanya’nın 10 ırkı vardır; English Short-Faced Tumbler, Birmingham Roller ve English Show Tippler bunlar arasındadır.

ABD’deki National Pigeon Association’ın (NPA) da taklacılar, rollerlar ve yüksek uçanlar için bir grubu vardır ve Book of Standards’ta bu grupta 88 ırk yer alır. Her taklacı ırkı bu grupta değildir. NPA, Turkish Takla’yı Orta Doğu ırkları arasında, Syrian Coop Tumbler’ı da Suriye ırkları arasında sayar.

Taklacı güvercinler ne kadar küçüktür?

Darwin, seçilimin güvercinin boyutunu ne kadar değiştirdiğini göstermek için birkaç kuşu tarttı. İki yaşında mavi bir Baldhead kısa yüzlü taklacı, yem öncesi 6 ons 5 dram, diğer iki kuş ise 7’şer ons geliyordu. Yabani bir kaya güvercini 14 ons 2 dram, bir Runt ise 34 ons 4 dram çekiyordu. Grafikte bu ağırlıklar grama çevrilmiştir.

Darwin’in tartımları, grama çevrilmiş hâliyle

1860’larda tek tek tartılan kuşlar; ırk standardı değildir. Kısa yüzlü taklacı satırları turuncudur.

Kısa yüzlü taklacı, mavi Baldhead179 g
Diğer iki kısa yüzlü taklacı, her biri198 g
Yabani kaya güvercini400 g
Runt971 g
Kaynak: Darwin (1868), The Variation of Animals and Plants under Domestication, 1. cilt, 5. bölüm. Özgün ağırlıklar ons ve dram cinsindendir (6 oz 5 dr, 7 oz, 14 oz 2 dr, 34 oz 4 dr); ons başına 28,35 g ve dram başına 1,77 g ile çevrilip en yakın grama yuvarlandı.

Gaga da kısaldı. Darwin iyi bir kısa yüzlü taklacıda gagayı uçtan tüylere kadar 0,4 inç (yaklaşık 10 mm) ölçtü; bu, yabani kaya güvercininin gagasının yarısıdır. İncelediği diğer taklacılar daha büyüktü. İran taklacıları aşağı yukarı sıradan bir güvercinlik güvercini boyundaydı, Lotanlar ise kaya güvercininden biraz küçüktü.

Taklacı güvercinlerin kısa tarihi

Darwin, Lotan’ın bu alışkanlığının 1600’den önce de kalıtsal olduğunu yazdı, çünkü ırk Babür imparatoru Ekber’in sarayında yazılan Ayeen Akbery‘de (Ain-i-Akbari) tarif edilmişti. Kendisine, gagaları sıradan güvercinlerinkine o kadar benzeyen İran taklacıları gönderilmişti ki onları ancak deneyimli İranlı yetiştiriciler ayırt edebiliyordu; Madras’tan da sıradan taklacılar gelmişti.

İngiltere’de Moore, 1735’te İngiliz ve Hollanda taklacılarını anlattı. Darwin’in zamanında yetiştiriciler Almond, Baldhead, Beard ve Mottle gibi adlar taşıyan kısa yüzlü hatlar geliştirmişti ve Darwin bunların çoğunun Moore’un kitabından sonra ortaya çıktığını düşünüyordu. West of England Tumbler, Birmingham Roller ve tippler eski İngiliz uçan taklacısından gelir ve 1890 dolaylarına kadar hepsine yalnızca taklacı deniyordu. Bugün Avrupa listesindeki ırkların çoğu, Orta ve Doğu Avrupa’nın yerel taklacıları ve yüksek uçanlarıdır.

Kayıtlarda taklacı güvercinler

  • 1600 öncesiDarwin’e göre Hint yer taklacısı (Lotan) Ain-i-Akbari‘de tarif edilir.
  • 1735John Moore, Columbarium‘da İngiliz ve Hollanda taklacılarını anlatır.
  • 1859Darwin, Türlerin Kökeni‘nde taklacıyı seçilimle yerleşmiş bir alışkanlığa örnek olarak kullanır.
  • 1868Darwin taklacıları İran, Lotan, sıradan ve kısa yüzlü alt ırklarına ayırır.
  • 1940O. H. Mowrer taklacı güvercini inceler ve beynin denge merkezlerini işaret eder.
  • 1972Entrikin ve Erway, roller ve taklacı güvercinler üzerine bir genetik çalışma yayımlar.
  • 2024Utah Üniversitesi araştırmacıları yuvarlanmanın çekinik olduğunu ve en az beş DNA bölgesiyle bağlantılı olduğunu bildirir.
Kaynaklar: Darwin (1868); Moore (1735); UFAW, Rolling and tumbling; Science News (2024).

Refah ve takla

İngiliz hayvan refahı kuruluşu Science for Animal Welfare (UFAW), takla atmayı ve yuvarlanmayı kalıtsal bir refah sorunu olarak görür. Kuşlar yuvarlanırken yere, ağaçlara ya da binalara çarpabilir; yerde yuvarlanan ırklar da tehlikeden normal yolla, yani uçarak kaçamaz. UFAW, taklacı ırkların ve kendine zarar verecek kadar takla atan her ırktan kuşun damızlıkta kullanılmamasını önerir.

2024’te Utah Üniversitesi’nden araştırmacılar, yuvarlanmanın çekinik bir özellik olduğunu ve DNA’nın en az beş bölgesiyle bağlantılı olduğunu bildirdi. Taklacı güvercinler neden takla atar rehberimiz bu araştırmayı ve kuşların bunu kontrol edip edemediğine dair uzun tartışmayı anlatıyor.

Kendi rehberi olan taklacı ırkları

IrkTipRehber
Birmingham Rolleruçan roller, İngiltereBirmingham Roller rehberi
Oriental Rolleruçuş ve sergi rolleriOriental Roller rehberi
Parlor Rolleruçamayan yer rolleriParlor Roller rehberi
Tipplerdayanıklılık uçucusu, İngiltereTippler rehberi
Cumulettamamen beyaz yüksek uçanCumulet rehberi
West of England Tumblerbugün daha çok sergilenen uçan taklacı, İngiltereWest of England Tumbler rehberi
English Magpietaklacı kökenli sergi kuşu, İngiltereEnglish Magpie rehberi
Helmetdesenli sergi ırkıHelmet rehberi
Nundesenli sergi ırkıNun rehberi
MookeeHindistan’dan titrek boyunlu ırkMookee rehberi

Diğer süs güvercini aileleri için güvercin türleri rehberimize ve evcil güvercinler yazımıza bakabilirsiniz.

Başlıca kaynaklar: Darwin (1868), The Variation of Animals and Plants under Domestication, 1. cilt (opens in new tab); John Moore, Columbarium (1735); EE süs güvercini ırk listesi, 2018 revizyonu (opens in new tab); NPA Book of Standards (opens in new tab); UFAW, Rolling and tumbling (opens in new tab); Science News (2024) (opens in new tab).

Taklacı güvercinler hakkında sık sorulan sorular

Taklacı güvercinlerle roller güvercinler aynı mı?

Rollerlar bir tür taklacıdır. Taklacı arada bir takla atar; roller ise alçalırken art arda çok sayıda takla atar. İkisi de Avrupa ve Amerikan ırk listelerinde aynı gruptadır.

Bütün taklacı güvercinler takla atar mı?

Hayır. Birçok taklacı ırkı bugün sergi kuşudur. Darwin daha 1868’de, ıslah edilmiş kısa yüzlü taklacıların takla atma yeteneğini neredeyse yitirdiğini not etmişti.

Kaç taklacı güvercin ırkı vardır?

Listeye göre değişir. 2018 Avrupa listesinde Taklacılar ve Yüksek Uçanlar grubunda 261 ırk vardı; Amerikan NPA standartlarında ise Taklacılar, Rollerlar ve Yüksek Uçanlar grubunda 88 ırk vardır.

Taklacı güvercinler nereden gelir?

Bütün evcil güvercinler gibi kaya güvercininden gelirler. Darwin taklacı ırklarını İran, Hindistan ve Avrupa ile ilişkilendirdi; Hint yer taklacısı ise 1600’den önce tarif edilmişti.

Takla atmak kuşlara zarar verir mi?

Verebilir. Yuvarlanma sırasındaki çarpmalar bir kuşu yaralayabilir ya da öldürebilir; yerde yuvarlanan ırklar ise uçamaz. Hayvan refahı kuruluşu UFAW, yaralanma riski taşıyacak kadar takla atan kuşların damızlıkta kullanılmamasını önerir.

Turbit ile Scandaroon'u ayırt edebilir misiniz?

Turbit ile Scandaroon'u ayırt edebilir misiniz?

Yazdırılabilir ırk tanıma posterimiz: dokuz güvercin, gösteri ırklarından yaban türlerine, her birinin ayırt edici özelliğiyle.

Bir karşılama e-postası, ardından ayda bir yeni yazılar.

Güvercin Türleri